Magiko kouti


 
Γιώργος Σεφέρης - Hμερολόγιο Καταστρώματος Α΄ - “Διάλειμμα Χαράς”
Ode to Joy

διάλειμμα χαράς

πεντέλη, άνοιξη

Ε ίμασταν χαρούμενοι όλοι εκείνο το πρωί

θεέ μου πόσο χαρούμενοι.
Πρώτα γυάλιζαν οι πέτρες τα φύλλα τα λουλούδια
έπειτα ο ήλιος
ένας μεγάλος ήλιος όλο αγκάθια μα τόσο ψηλά στον ουρανό.
Μια νύμφη μάζευε τις ένοιες μας και τις κρεμνούσε στα δέντρα
ένα δάσος από δέντρα του Ιούδα.
Ερωτιδείς και σάτυροι παίζαν και τραγουδούσαν
κι έβλεπες ρόδινα μέλη μέσα στις μαύρες δάφνες
σάρκες μικρών παιδιών.

Είμασταν χαρούμενοι όλο το πρωϊ
η άβυσσο κλειστό πηγάδι
όπου χτυπούσε το τρυφερό πόδι ενός ανήλικου φαύνου
θυμάσαι το γέλιο του: πόσο χαρούμενοι!

Έπειτα σύννεφα βροχή και το νοτισμένο χώμα
έπαψες να γελάς σαν έγειρες μέσα στην καλύβα
κι άνοιξες τα μεγάλα σου τα μάτια κοιτάζοντας
τον αρχάγγελο να γυμνάζεται με μια πύρινη ρομφαία-
"Ανεξήγητο" είπες "ανεξήγητο
δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους
όσο και να παίζουν με τα χρώματα
είναι όλοι τους μαύροι".


Ναυπλιο - Κεντρικη Πλατεια



© magikokouti 2018 | Σεφερης Γ. Ημερολογιο Α΄ - Διαλειμμα Χαρας | 11-feb-18