Magiko Kouti Home






Κ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ — ΣΟΝΕΤΟ 28
Σα χάρβαλο η ψυχή μου είναι ρημάδι
Που σε μια του γωνιά φτωχό καλύβι
Έστησα χερομάχος σε λιβάδι Xέρσο:
μα ο χαλασμός ω πώς με θλίβει!

Kι είμαι ο φτωχός, κυρά, που απ' το σκοτάδι
Kαι μέσα από τον λόγγο που με κρύβει
Θωρώ του παλατιού σου κάθε βράδυ Tο φως
και ω πόση λύπη με συντρίβει!

Tι ο νους μου βάζει πως ποτέ ούτε μία Mατιά στο άχρηστο ερείπιο δε θα ρίξεις,
Kι ούτε τη σάπια πόρτα δε θ' ανοίξεις
Nα ιδείς πώς αγρυπνώ στην ερημία
Στη μαύρη στενοχώρια που με κάνει
Tον πόνο μου να λέω, για να γλυκάνει.

Κωνσταντίνος Θεοτόκης - “Oι σκλάβοι στα δεσμά τους” —1900

Κεφ. Α΄ - "Τίμιος Κόσμος"
Σκλάβοι στα δεσμά τους

Η κυρία Φωτεινή είταν στο μαγειριό της. Είταν μία γριά κυρία, μικρή στο ανάστημα, ντυμένη με απλά μαύρα φορέματα με μίαν πάνινη γαλάζια ποδιά δεμένη στή μέση της, με ζαρωμένο το πρόσωπο, ωχρό και στεγνό πολύ, με βαθουλωμένα και ξεθωριασμένα μάτια υγρά από κάποιο δάκρυ.
Σε μια γωνιά του μαγειριού εκαθότουν, σε μιά ξύλινη καρέκλα, μιά πλιό γριά ακόμα υπηρέτρια, που ακουμπούσε το κεφάλι στο χέρι, εφαινότουν βαρύθυμη και κείνη και δεν εμιλούσε.


Ο ηλιος εροδιζε στον ουρανο τα λιγα συννεφα

Είταν απόγιομα αργά. Το παραcθύρι είταν ανοιχτό. Όξω ο ήλιος που εκόντευε να δύσει ερόδιζε στον ουρανό τα λίγα σύγνεφα. Ένας ανάλαφρος αέρας έμπαινε μέσα, υγρός και χλιαρός, ανοιξιάτικο φύσημα μέσα στην καρδιά του χειμώνα.

Σ' ένα μικρό χαλκοματένιο αγγειό η κυρία Φωτεινή εζέσταινε λίγο ζουμί. Τ' ανακάτευε μ' ένα ξύλινο κουτάλι, τ' άφηκε να χοχλάσει, το τράβηξε από τ' αναμμένα αθράκια, έσπασε μέσα δυό αυγά, και, φέρνοντας στο στόμα της την άκρη του κουταλιού για να το δοκιμάσει, είπε με το νού της αναστενάζοντας:
Τόσο κακά!...

Tο απόσπασμα αυτό συνεχίζεται

Κ' εγύρισε προς την πόρτα προσέχοντας μην άκουε κάτι, κ' εξανασυλλογίστηκε:
Δέ θά τό φάει! δεν παίρνει πλιά τίποτε!...


Παλιος Φουρνος - To φουρνισμα και το ζυμωμα του ψωμιου

Τίμιος Κόσμος= Το Κεφάλαιο αυτό αναφέρεται
στον κατά τα Επτανησιακά ήθη της εποχής
αποκαλούμενο "κόσμο των Ποπολάρων"
μαγειριό= κουζίνα
αγγειό= δοχείο
χοχλάσει= βράσει δυνατά
αθράκια= κάρβουνα
χάρβαλο=ετοιμόρροπο από ποίημα "Σονέτο 28"
χερομάχος=χειρώνακτας
τον πόνο μου να λέω= (άλλη επιλογή δεν έχει)
Ζωγραφική: Απόστολος Γεραλής, Ο Γυρισμός

Follow Magiko Kouti Blog's board Islands on Pinterest.

Σκλαβοι στα Δεσμα τους - Ολη η ταινια - 2008 Σκηνοθεσια: Τωνης Λυκουρεσης

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους
© magikokouti 2017 | Κωνσταντινος Θεοτοκης - Οι σκλαβοι στα δεσμα τους (1900) | 12-may-17