Magiko Kouti


 

Κωστής Παλαμάς - Βραδινή Φωτιά

Θυμάσαι τη φτωχούλα την καλύβα

στο πλούσιο δάσος, πέρα απ' το χωριό;
Θυμάμαι την καλύβα τη φτωχούλα, σαν ξωκλήσι και σαν ασκηταριό.

Τον ασκητή θυμάσαι της καλύβας; (Τάχα κλέφτης; καλόγερος; βοσκός;)
Θυμάμαι. Ακόμα κλαίει μες στον αγέρα της φλογέρας του ο πόνος, μυστικός

Θυμάσαι τη χλωμή σωμένη του όψη και τ' αλαφροσκυμμένο του κορμί;
Θυμάμαι κάτου απ' τα δασά του φρύδια τη σαγηνεύτρα της ματιάς του ορμή.

Θυμάσαι τη φωτιά στο πλούσιο δάσος, τη βραδινή φωτιά την ξαφνική;
Θυμάμαι. Λάμια. Στάχτη και η καλύβα. Το πλούσιο δάσος πάει. Ώρα κακή.

Θυμάσαι; Τι ν' απόγινε; Κανένας δεν τον ξανάειδε πια τον ασκητή.
Δεν ξέρω. Όμως απάνου απ' όλα ο νους μου της καλύβας τη θύμηση κρατεί,
γιατί στ' αποκαίδια της γερμένος ένας Έρωτας ξέγνοιαστα, σκληρά,
τα βρεφικά του ζέσταινε τα χέρια και τ' αρχαγγελικά του τα φτερά.


1234567 <<προηγ.>>επομ.
Τοp

© magikokouti 2015 - Κωστης Παλαμας - Βραδινη Φωτια - (Α Εκδοση 1944 Αναθεωρημενο) | 18-oct-15